به نظر من، به مفهوم واقعی کلمه، فقط سیزده روز می توان در تهران زندگی کرد! فقط سیزده روز! که البته گاهی با وصل شدن به تعطیلات دیگر، این مدت، تا پانزده شانزده روز هم افزایش می آید. در این روزهای اولیه سال، تهران یک شهر تمیز، خوش آب و هوا، خلوت، بدون ترافیک و ایده آل و دوست داشتنی است؛ کرکره مغازه ها یکسره پایین، کوچه ها و خیابان ها خالی از عابر، درختان در تقلای جوانه زدن، گل ها در معرض شکفتن، آسمان، آبی و کوه ها که در طول سال، میان دود و گرد و غبار ناپدید شده اند، آرام آرام در افق، آشکار شده و رنگ لاجوردی خود را به زیبایی به نمایش می گذارند ...
همیشه تعجب می کنم از تهرانی هایی که سیزده روز اول سال را به مسافرت می روند؛ آیا آنها نمی دانند که خود را از چه موهبتی محروم می کنند ؟!